خیلیها فکر میکنند پرتره حرفهای یعنی دوربین گران، لنز گران و لوکیشن خاص.
اما واقعیت این است که پرتره حرفهای بیشتر از هر چیز به درک نور، ارتباط با سوژه و کنترل جزئیات وابسته است.
در این مقاله میخواهیم دقیق بررسی کنیم چه چیزهایی یک پرتره معمولی را تبدیل به یک پرتره حرفهای میکند.
نور، همه چیز را تعیین میکند
نور مهمترین عامل در پرتره است.
نور نرم صورت را لطیف میکند.
نور سخت با سایههای تیز، چهره را دراماتیکتر نشان میدهد.
اگر کنار پنجره عکاسی میکنید، سوژه را طوری قرار دهید که نور از بغل به صورت بخورد، نه مستقیم از روبهرو. این کار حجم صورت را بهتر نشان میدهد.
کنترل پسزمینه
پرتره حرفهای پسزمینه شلوغ ندارد.
حتی اگر لوکیشن ساده باشد، باید حواستان به خطوط، اشیا و رنگهای اضافی باشد.
یک قدم جابهجایی میتواند پسزمینه را کاملاً تغییر دهد.
فاصله کانونی مناسب
لنزهای 50mm، 85mm و 135mm انتخابهای محبوب در پرتره هستند.
فاصلههای واید اگر بیش از حد نزدیک شوند، فرم صورت را دچار اعوجاج میکنند.
اگر با موبایل عکاسی میکنید، از لنز اصلی استفاده کنید و خیلی به صورت نزدیک نشوید.
ارتباط با سوژه
پرتره فقط تصویر صورت نیست.
حالت چشمها، آرامش بدن، حس درونی، همه نتیجه ارتباط شما با سوژه است.
با سوژه صحبت کنید.
فضا را راحت کنید.
گاهی بهترین عکسها بین شاتها گرفته میشود.
جزئیات کوچک اما مهم
موهای نامرتب
یقه لباس
نور روی بینی
درخشش چشمها
همین جزئیات ساده، حرفهای بودن عکس را مشخص میکند.
تنظیمات پیشنهادی
دیافراگم باز مثل 1.8 یا 2.8 برای پسزمینه محو
سرعت شاتر حداقل 1/160
فوکوس دقیق روی چشم نزدیکتر به دوربین
اگر چشمها شارپ نباشند، عکس قدرتش را از دست میدهد.
ادیت حرفهای اما طبیعی
ویرایش باید تقویتکننده باشد، نه تغییر دهنده کامل چهره.
تنظیم نور، کنتراست و رنگ پوست کافی است.
افراط در روتوش، عکس را غیرواقعی میکند.
جمعبندی
پرتره حرفهای نتیجه سه چیز است:
درک نور
کنترل فضا
ارتباط انسانی
اگر این سه را تمرین کنید، حتی با سادهترین تجهیزات هم میتوانید پرترههایی بگیرید که دیده شوند.
دیدگاه خود را بنویسید