این روزها کمتر عکسی را میبینیم که بدون ادیت منتشر شود. رنگها تقویت میشوند، پوستها صاف میشوند، آسمان عوض میشود، نور اضافه میشود، حتی گاهی سوژه حذف یا اضافه میشود.
عکاسی از عروسی ترکیبی از ژانرهای مختلف عکاسی است. این کار با عکاسی پرتره، خانوادگی و گروهی، و همچنین مستند، سبکهای صمیمی (Boudoir)، رویداد و حتی عکاسی از نمای نزدیک در ارتباط است. به همین دلیل، نکات زیادی برای عکاسی از عروسی وجود دارد که باید قبل از شروع کار بدانید.
هر روز میلیونها عکس ثبت میشود. گوشیها همیشه در دسترساند، دوربینها حرفهایتر شدهاند و شبکههای اجتماعی پر از تصویرند. اما با وجود این حجم عظیم، فقط تعداد کمی از عکسها در ذهن ما میمانند. بقیه فقط دیده میشوند… اسکرول میشوند… و محو میشوند.
عکاسی خیابانی یکی از صادقانهترین سبکهای عکاسی است. در این سبک، عکاس تلاش میکند لحظههای واقعی زندگی روزمره را بدون صحنهسازی ثبت کند. خیابان، آدمها، رفتارها، تضادها و داستانهای کوتاه، همه مواد خام عکاسی خیابانی هستند.
پرتره در فضای باز یکی از جذابترین شاخههای عکاسی است، اما خیلیها فکر میکنند چون نور خورشید رایگان و در دسترس است، کار راحتتر میشود. در واقع نور طبیعی اگر کنترل نشود، میتواند عکس را خراب کند؛ سایههای تند، چشمهای نیمهبسته، پوست براق و کنتراست شدید از مشکلات رایج هستند.
تا حالا شده عکست زرد، آبی یا بیروح ثبت شود؟ دلیلش معمولاً تنظیم نبودن وایت بالانس است. وایت بالانس تعیین میکند رنگ سفید در عکس واقعاً سفید دیده شود — و همین موضوع روی تمام رنگهای تصویر تأثیر میگذارد.
یکی از مهمترین تصمیمهایی که هر عکاس باید بگیرد، انتخاب فرمت ثبت تصویر است. بسیاری از افراد فقط با فرمت JPEG عکاسی میکنند، در حالی که فرمت RAW امکانات بسیار بیشتری برای ویرایش و حفظ کیفیت تصویر در اختیار شما قرار میدهد. در این مقاله بهصورت کامل تفاوت RAW و JPEG را بررسی میکنیم.
من، سعید فداییان، عکاس خیابانی و مدرس عکاسیام؛ کسی که از سال ۱۳۸۲ با یک دوربین ساده و کلی هیجان پا گذاشت توی دنیای عکاسی. سالها قدمزدن در خیابانهای تهران، دیدن آدمها، نورها، لحظهها… کمکم به من یاد داد که هر عکس یک قصه پنهان دارد. از سال ۱۳۹۴ وارد مسیر تدریس شدم و حالا در آکادمی نورنگار کنار هنرجوها، هم یاد میدهم و هم یاد میگیرم. همیشه سعی میکنم فقط درباره تکنیکها حرف نزنم؛ بیشتر دوست دارم بچهها یاد بگیرند با دلشان ببینند، حسشان را در قاب بگذارند و لحظهها را زندگی کنند، نه فقط ثبت. برای من عکاسی یک زبان بیصداست؛ زبان احساس. و خوشحالم که میتوانم در این مسیر همراه آدمهایی باشم که میخواهند زیباییهای ریز و ساده زندگی را پیدا کنند و با عکسهایشان دنیا را کمی مهربانتر نشان بدهند.