نیکون، یکی از معتبرترین و شناختهشدهترین برندهای جهان در زمینهی دوربین و تجهیزات عکاسی، تاریخچهای غنی و پر افتخار دارد که به اوایل قرن بیستم بازمیگردد. این شرکت در سال 1917 در ژاپن با نام Nippon Kōgaku Kōgyō (به معنای صنایع اپتیک ژاپن) تاسیس شد. در ابتدا، نیکون بیشتر به تولید لنزها و تجهیزات اپتیکی میپرداخت، اما بهتدریج وارد بازار دوربینها نیز شد.
شرکت کانن (Canon) یکی از بزرگترین و پیشروترین شرکتهای جهان در زمینه تولید دوربینهای عکاسی، تجهیزات تصویربرداری و چاپ است. این شرکت ژاپنی که در سال 1937 تأسیس شد، تأثیر بسزایی در توسعه و تحول صنعت عکاسی داشته است. در این مقاله، به بررسی تاریخچهای کوتاه از مسیر پیشرفت و نوآوریهای این شرکت میپردازیم.
بیش از ۲۰ سال پیش، ایدهای به نام «فیلم سیلیکونی» مطرح شد که هدف آن تبدیل دوربینهای فیلمی ۳۵ میلیمتری به دوربینهای دیجیتال بود. این ایده هرگز به واقعیت نپیوست و به یکی از بزرگترین «چه میشد اگر»های دنیای عکاسی تبدیل شد. اکنون، پس از گذشت حدود یکچهارم قرن، تیمی سوئیسی با حمایت مالی از طریق کیکاستارتر، به نظر میرسد که در حال تحقق این رؤیا هستند، با وجود تمام چالشها.
لنزهای سری 70-200 میلیمتری سونی از جمله محبوبترین و کارآمدترین لنزهای تلهفوتو در بین عکاسان حرفهای و علاقهمندان به عکاسی هستند. این لنزها با ترکیب فاصله کانونی متغیر، دیافراگم باز و کیفیت ساخت بالا، گزینهای ایدهآل برای عکاسی پرتره، ورزشی، حیات وحش و حتی فیلمبرداری محسوب میشوند. در ادامه به بررسی دو مدل برجسته از این سری میپردازیم:
لنز Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM یکی از محبوبترین لنزهای زوم استاندارد در بین عکاسان حرفهای و علاقهمندان به عکاسی است. این لنز به دلیل کیفیت ساخت بالا، عملکرد نوری عالی و تطبیقپذیری در شرایط مختلف عکاسی، مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، به بررسی جامع این لنز، ویژگیها، مزایا و معایب آن میپردازیم و مقایسهای با سایر لنزهای مشابه ارائه میدهیم.
من، سعید فداییان، عکاس خیابانی و مدرس عکاسیام؛ کسی که از سال ۱۳۸۲ با یک دوربین ساده و کلی هیجان پا گذاشت توی دنیای عکاسی. سالها قدمزدن در خیابانهای تهران، دیدن آدمها، نورها، لحظهها… کمکم به من یاد داد که هر عکس یک قصه پنهان دارد. از سال ۱۳۹۴ وارد مسیر تدریس شدم و حالا در آکادمی نورنگار کنار هنرجوها، هم یاد میدهم و هم یاد میگیرم. همیشه سعی میکنم فقط درباره تکنیکها حرف نزنم؛ بیشتر دوست دارم بچهها یاد بگیرند با دلشان ببینند، حسشان را در قاب بگذارند و لحظهها را زندگی کنند، نه فقط ثبت. برای من عکاسی یک زبان بیصداست؛ زبان احساس. و خوشحالم که میتوانم در این مسیر همراه آدمهایی باشم که میخواهند زیباییهای ریز و ساده زندگی را پیدا کنند و با عکسهایشان دنیا را کمی مهربانتر نشان بدهند.