مقاله

من، سعید فداییان، عکاس خیابانی و مدرس عکاسی‌ام؛ کسی که از سال ۱۳۸۲ با یک دوربین ساده و کلی هیجان پا گذاشت توی دنیای عکاسی. سال‌ها قدم‌زدن در خیابان‌های تهران، دیدن آدم‌ها، نورها، لحظه‌ها… کم‌کم به من یاد داد که هر عکس یک قصه پنهان دارد.
از سال ۱۳۹۴ وارد مسیر تدریس شدم و حالا در آکادمی نورنگار کنار هنرجوها، هم یاد می‌دهم و هم یاد می‌گیرم. همیشه سعی می‌کنم فقط درباره تکنیک‌ها حرف نزنم؛ بیشتر دوست دارم بچه‌ها یاد بگیرند با دلشان ببینند، حسشان را در قاب بگذارند و لحظه‌ها را زندگی کنند، نه فقط ثبت.
برای من عکاسی یک زبان بی‌صداست؛ زبان احساس. و خوشحالم که می‌توانم در این مسیر همراه آدم‌هایی باشم که می‌خواهند زیبایی‌های ریز و ساده زندگی را پیدا کنند و با عکس‌هایشان دنیا را کمی مهربان‌تر نشان بدهند.